Iedereen weet wel wat het is om met gevaarlijke stoffen te werken en de meeste mensen hebben het wel eens ervaren. Het zweverige en soms misselijke gevoel na een dag schilderen. Vooral wanneer een slecht geventileerde ruimte met oplosmiddel houdende stoffen wordt verfraaid, komen dergelijke klachten voor.
Oplosmiddelen krijgen dan (terecht) de schuld.
Als bijvoorbeeld een drukker, schilder of stoffeerder (en nog vele andere beroepsgroepen) op zijn veertigste of nog eerder na jarenlange blootstelling al geestelijke en/of lichamelijke ouderdoms- verschijnselen vertoond, dan blijkt die relatie met oplosmiddelen voor de medische wereld, verzekeraars en werkgevers ineens minder duidelijk.
In Nederland wordt chronische oplosmiddelvergiftiging dan ook uiterst zelden als beroepsziekte erkend. Dit in tegenstelling tot een aantal landen om ons heen, zoals bijvoorbeeld de Scandinavische landen.
Men zegt dan altijd: wetenschappelijk is het verband tussen blootstelling aan
gevaarlijke stoffen en allerlei daarmee samenhangende klachten niet (of nog niet?) bewezen. De wetenschappelijke benaming voor deze ziekte luidt Toxische Encephalopathie of te wel:
OPS is een chronische ziekte/handicap die door de patient en ook door zijn omgeving als zeer belastend wordt ervaren.
Aangezien er door de organische oplosmiddelen algehele aantasting aan het centrale zenuwstelsel ontstaat, komen er veel lichamelijke en psychische klachten voor.